Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto

Os retos do sector inmobiliario para 2020



REDACCIÓN · PUBLICADO O 08 DE XANEIRO DE 2020 · (0)



Sociedad de Tasación sitúa o acceso á vivenda en España como o principal desafío para o sector, pero advirte de que todos os indicadores recomendan prudencia para este exercicio.


Dende os retos do acceso á vivenda, pasando pola inestabilidade política española ou pola Lei de Contratos de Crédito Inmobiliario: a maioría dos indicadores claves do sector recomendan prudencia para este recén inaugurado ano. Juan Fernández-Aceytuno, conselleiro delegado de Sociedad de Tasación, SA, analiza dende varias perspectivas a situación do mercado inmobiliario e suxire sete retos aos que deberiamos prestar atención durante 2020.

1. O acceso á vivenda en España é o principal desafío do sector hoxe: os baixos salarios dos mozos, a desaceleración na creación de emprego e unha Lei de Crédito Inmobiliario que presenta dúbidas sobre a súa capacidade real de promover o financiamento hipotecario constitúen o primeiro reto para o mercado este ano.

2. O descenso da confianza. O índice de confianza do consumidor, o índice de confianza empresarial e o índice de confianza inmobiliario de Sociedad Tasación están á baixa de forma sincronizada dende o pasado verán: de feito, este último descendeu 6,2 puntos no último ano. Esta desconfianza faise palpable no descenso do volume de tarxetas, préstamos ao consumo e matriculacións de vehículos, e o aumento da súa morosidade. Estas variables son consideradas tradicionalmente indicadores adiantados da evolución do prezo da vivienda.

3. O pulo do crecemento económico non se trasladou ao sector inmobiliario. Levando máis de seis anos de incremento do PIB por riba do 2%, o sector non aproveitou este crecemento, o que supón un reto tendo en conta que os ciclos inmobiliarios duraron tradicionalmente un promedio de oito anos en España. O ciclo do mercado inmobiliario é, por primeira vez, asimétrico en España: rexístranse distritos, só en Madrid e Barcelona, con prezos de vivenda nova en máximos históricos, superiores mesmo aos do ano 2007. Ambas cidades adiantaron o seu ciclo inmobiliario en tres ou catro anos con respecto ao resto dos grandes municipios, polo que é probable un estancamento ou ralentización do crecemento das dúas cidades en relación co resto de España, que se atopa nunha fase diferente do ciclo.

4. O mercado non dixeriu na súa totalidade a crise anterior. Estamos aínda pendentes de se os fondos e a Sareb lograrán dar saída aos seus activos. De feito, os desequilibrios xa mencionados do ciclo inmobiliario e os retos do acceso á vivenda xeraron unha espiral contractiva: cun millón máis de ocupados en España que en 2004, o mercado é sen embargo agora un 30% menor en número de transaccións e un 70% menor en número de hipotecas que nese ano, sendo os prezos en vivenda nova a nivel nacional practicamente idénticos aos de 2004. 

5. É aínda unha incógnita o impacto que terán dous modelos antitéticos de tratamento, para un diagnóstico casi idéntico, do problema de acceso á vivenda na Comunidade de Madrid e en Cataluña. O Goberno da Generalitat aprobou recentemente o Decreto Lei 17/2019 de medidas urxentes co que pretende conter os prezos en Cataluña, mentres que os responsables de vivenda da Comunidade de Madrid anunciaron xa que non aplicarán o acordo que PSOE e Podemos anunciaron recentemente.

6. O exceso de liquidez e os baixos tipos de xuro incrementan os riscos de burbullas sectoriais, alentadas por un volume mundial récord de investimento en Private Equity en empresas, que ascende a máis de 2,2 billóns de euros. A próxima burbulla non será inmobiliaria nin de financiamento hipotecario, senón quizáis máis parecida á das “puntocom” de principios do ano 2000. Os tipos de xuro están en mínimos en moitos países e este feito anima ao endebedamento, tanto público como privado, política non exenta de riscos ante un cambio súbito de tendencia provocado por “cisnes negros” que, aínda sendo incerto o seu momento de aparición, existen.

7. O crecemento e o comercio mundial situáronse durante 2019 no punto de mira, tanto polo envellecemento da poboación como polo aumento do risco xeopolítico e a despoboación. Así, o investimento estranxeiro no sector inmobiliario se reduciu respecto ao ano pasado. Tamén hai que ter en conta que, ao efecto do turismo, industria á que ademais da incerteza internacional se lle suman as consecuencias dun Brexit agresivo, a crise de Thomas Cook e a apertura de destinos alternativos, sen descoidar o impacto do posible incremento de tarifas aéreas por concentración do sector, especialmente nas illas, o que podería afectar ao sector hoteleiro e turismo vacacional.

Con todo iso, para o ano 2020 Sociedade de Tasación estima que os prezos de vivenda nova medren arredor dun 3,2% en España no seu conxunto, debido en parte a esta ralentización do crecemento das principais cidades que actuaron como motores ata a data.



Comentar noticia








Enviar

Comentarios (0)