Publicidade

galicia calidade turismo


Atrás · Actualidade · A guía de ECO · Subscrición · Contacto

Os economistas e Fedea piden reformar a fiscalidade enerxética e “limpar” a factura para conter a escalada de prezos



REDACCIÓN · PUBLICADO O 22 DE NOVEMBRO DE 2021 · (0)



Para Diego Rodríguez, catedrático da UCM, investigador da Fedea e experto en regulación deste mercado, “as perspectivas de medio prazo son dunha redución dos prezos, pero o curto vai seguir caracterizado polos altos, especialmente ata o segundo trimestre de 2021. Situación común nos países europeos pero agravada en países como España, con maior peso do gas no mix enerxético".


O Consello Xeral de Economistas de España (CGE) e a Fundación de Estudos de Economía Aplicada (Fedea) celebraron hoxe unha sesión para explicar o funcionamento do mercado da electricidade en España, a formación dos prezos e os determinantes dos custos de produción. E evitar a demagoxia no tratamento da información. Diego Rodríguez foi detallando a evolución previsible de custos e prezos para concluír cunha serie de recomendacións. 

En canto á formación dos prezos considera que debe fuxirse de solucións pouco meditadas, non dialogadas nin informadas polos organismos de control habituais: “o conxunto de ferramentas dispoñibles está marcado pola Unión Europea, que xa indicou recentemente os efectos contraproducentes que poden ter políticas pouco reflexionadas de volta a un sistema de prezos regulados almacenistas”. Isto fai que, entre as medidas para actuar sobre a factura da luz cobre especial importancia o tratamento da fiscalidade e dalgunhas cargas parafiscais como os extracostes de xeración non peninsulares. En calquera caso, sinala, debe seguir prestándose atención preferente aos consumidores vulnerables, cun seguimento activo da efectividade das medidas paliativas que se vaian tomando neste ámbito.

No acto tamén participaron o presidente do Consello Xeral de Economistas de España (CGE), Valentín  Pich, e o director da Fundación de Estudos de Economía Aplicada (Fedea), Ángel de la Fuente, que valorou positivamente as últimas accións do Goberno sobre todo no relativo á redución do Imposto Especial sobre a Electricidade. Con todo consideran que cabería implementar outras medidas paliativas, entre elas algunhas de índole tributario como, por exemplo, eliminar o imposto de xeración do 7% de forma definitiva, modificar o sistema de retribución regulada que se aplica a certas renovables para evitar que se acumule unha sobre-retribución que logo haberá que devolver. A máis longo prazo, debe abordarse unha reforma global da fiscalidade ambiental “que teña percorrido a longo prazo”, Valentín  Pich. “Habería que empezar por acometer con urxencia a reforma do financiamento autonómico, xa que, de non facerse, será moi difícil facer un desenvolvemento ordenado da capacidade normativa en materia impositiva das CCAA, que nalgúns tributos, como os ambientais, resulta confusa e extremadamente complexa”.

O presidente do CGE e o director de Fedea trasladaron unha mensaxe institucional no que se recollen 10 consideracións e propostas para contribuír a un debate serio sobre a política enerxética e o prezo da electricidade no noso país:

1. O Goberno xa utilizou os dous instrumentos de rebaixa directa da factura eléctrica que están á súa disposición: reducións de cargos e de impostos. Dada a actual situación, debería exporse a extensión das medidas adoptadas ao primeiro trimestre de 2022. Por outra banda, estas actuacións xeraron un desequilibrio no sistema de ingresos e pagos regulados para cuxa solución debería explorarse a posibilidade da  reliquidación anticipada do exceso de retribución regulada á xeración renovable suxeita a ese réxime.

2. Algunhas das medidas fiscais que se tomaron con carácter transitorio deberían converterse en permanentes e outras deberían eliminarse canto antes. Debería abordarse xa a eliminación do Imposto sobre o valor da produción da enerxía eléctrica, que se traslada a un maior prezo de mercado. A redución que iso implicaría en ingresos para o sistema de liquidacións pode ser compensada polo aumento dos ingresos provenientes das poxas de dereitos de emisión de CO2.

3. Debe seguir prestándose especial atención ao tratamento dos consumidores domésticos vulnerables. Valorándose positivamente a ampliación das porcentaxes de desconto no bono e outras medidas de protección social xa aprobadas, debería avaliarse se é adecuado o nivel de protección actual, e se están ben identificados os colectivos máis necesitados.

4. A actual configuración do prezo comerciante polo miúdo regulado (PVPC), referenciado aos prezos diarios de mercado, acentuou a alarma social nun contexto de prezos extraordinariamente altos e volátiles. Sería conveniente ligar este prezo, polo menos en parte, aos prezos de contratos a prazo para dotalo de maior estabilidade.

5. As posibles intervencións de extracción de rendas non deben interferir no funcionamento eficiente do mercado almacenista, que debe preservarse. A detracción de parte dos ingresos asociados ao maior prezo do gas podería levar a cabo dunha forma máis sinxela e transparente actuando a posteriori a través do imposto de sociedades. Unha posibilidade para considerar sería a imposición dunha recarga transitoria sobre o incremento dos beneficios de xeradoras e comercializadoras eléctricas con respecto aos niveis previos á escalada dos prezos do gas.

6. A evolución dos mercados de electricidade durante as últimas décadas non estimulou o desenvolvemento dunha cultura de aseguramento no prezo mediante coberturas de futuros. Con todo, o peso crecente das renovables implica unha maior volatilidade do prezo almacenista.

7. As intervencións de curto prazo que poidan ser necesarias para facer fronte a situacións conxunturais non deberían distorsionar os sinais de longo prazo. O mantemento da estabilidade  regulatoria e o libre xogo dos sinais de investimento ligadas á rendibilidade das distintas opcións de xeración é básico para avanzar no cambio.

8. As intervencións regulatorias pouco meditadas, e non discutidas previamente, poden xerar efectos contrarios aos pretendidos. As reformas deben discutirse antes cos axentes (consumidores, produtores, comercializadores) e ser obxecto de informes previos dos organismos pertinentes (CNMC e Consello de Estado).

9. A transición enerxética pode ter efectos asimétricos sobre os territorios, os fogares e as empresas. Para iso é relevante saber que impactos deséxase mitigar e sobre quen debe recaer o esforzo de mitigación. Debe darse a maior transparencia ás subvencións.

10. Os investimentos para a descarbonización van absorber importantes recursos do Plan de Recuperación, Transformación e Resiliencia. É necesaria unha avaliación ex ante e ex post que garanta o uso eficiente deses fondos.



Comentar noticia








Enviar

Comentarios (0)